یزدان سلحشور

آثار و نظرات "ی.س"شاعر , نویسنده , منتقد و روزنامه نگار

شعری تازه از یزدان سلحشور
نویسنده : یزدان سلحشور - ساعت ٦:۱٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٧ امرداد ۱۳٩٠
 

                                                                     *توجه:نام این شعر یک پاراگراف است!

 

بعضیا تو وان‌شو دوس دارن

بعضیا تو دریا‌شو

بعضیا با قرص‌شو دوس دارن

بعضیا تیغ و رگ و قرصِ ماه‌شو

من فقط دوس دارم بمیرم

                 مردن که یه فَشِن خوشگل نیس

                 که بره رو سِن براش کف بزنن

                 دریا برا همه کف می‌زنه

                           اگه وقت غرق شدن

                                     نه هورا بکشی

                                     نه فحش بدی

__________________________________________

     _______________________________

 طبیعتاً دروغ می‌گویند موزها

               پوست‌شان را بکنید حتی اگر

وهندوانه‌ها...؛

کاردی اگر بنشانید حتی

                               بر سینه‌شان

دروغ می‌گویند انگورها

                        گیرم که زیر پا له‌شان...

مُقُر نمی‌آیند سیب‌ها

گیرم هزاربار هزاربار هزاربار

                                  به هوا‌.... پرت‌تان می‌کنند از موضوع

زرد می‌شوند سرخ می‌شوند تنها،

                                                  آلوها؛

                                                         اما...

انارها

دانه به دانه جلوی جوخه می‌ایستند به اختیار

                                                     بی ‌چشم‌بند

                                                     بی چشم‌داشت

نارنج‌ها

نه نازک‌اند نه نارنجی

گردوها

      سرسخت‌اند؛

                          ولی...

انجیرها

زود به گریه می‌افتند؛

                        بی هیچ مشکلی...

                       [ گیرم که گیر می‌دهند ماه‌ها پس از...

                         شما که مددکار نیستید!]

«گیلاس‌ها»؟

فراموش‌شان کنید!

تاب نمی‌آورند بر این صندلی؛

             [خواب‌های‌تان را فقط

                          -اول «کار»- 

                                       ماه‌ها

                                           پریشان

                                               پریشان

                                                   پریشان...]

وکی نوشت این سؤال را؟

                      «کتاب‌ها»؟

                     حرفی برای گفتن ندارند!

شما که مکبث نیستید

لطفی کنید و سخت نگیرید به خودتان!

این فقط

      یک شغل است

                  مثل باقی شغل‌ها

                                    نه بهتر

                                    نه بدتر

هر صبحدم

در‌می‌آیید از خانه‌تان

پیش از آنکه در را ببندید،

                  سر می‌چرخانید،

                  دست تکان می‌دهید برای... دخترتان

                                                                پسرتان

                                                 برای... همسرتان

وشب به خانه برمی‌گردید

                   در ازدحام شامگاهی

                           با اتوبوس یا ...

                          مثل همه‌ی مردم؛

                          با پاکتی میوه

                          عروسکی برای ...

                          وعده‌ای شام آماده

                          و همه چیز را ... از یاد می‌برید

مهم این است:

همه چیز را همه چیز را همه چیز را

از یاد از یاد از یاد

                      می‌برید!

                                  مرداد90


 
comment نظرات ()
 
شعری قدیمی از یزدان سلحشور
نویسنده : یزدان سلحشور - ساعت ۳:٢٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٥ امرداد ۱۳٩٠
 

آینه ای که نشست و... نشست و... نشست و... نرفت!

 

 

باران بارید و چیزی به دریا ریخت

                      قایق تو بود از کاغذ

                      یا هواپیمایی که سقوط کرد

                                          در این نزدیکی؟

- یالّا بگو!

   شرط می‌بندم ندونی رئیس جمهور بعدی کیه؟

 

زن لطیفه ای گفت و مرد او را کشت

غازهای وحشی

زنگ در را زدند

کسی از پلیس نترسید

قصه‌های ترسناک

از کتاب‌های شعر گریختند

- یالّا بگو!

   شرط می‌بندم ندونی رئیس جمهور بعدی کیه؟

 

گاهی سرود ملی تو

آوازهای حوض

در پارک‌های قدیمی‌ست

این‌جا برای چراغی که قرمز است

می‌گویند خجالتی‌ست

این‌جا برای بلبلی که بخواند

حرف درمی‌آورند

- یالّا بگو!

   شرط می‌بندم که ندونی رئیس جمهور بعدی کیه؟

 

هر آسیاب که بگردی

«آقا» همان گفته که گفته

نه سحر می‌شود که سپیده بچینی

نه شب / گیلاس!

خون ریخته‌ی ایران

گربه است

دست‌هایت را قرمز نکن

ایران نامی زنانه است

زنی که در پیاده‌رو راه می‌رود

یک چشمک همیشگی

به آینده‌ات بدهکار است

نه!

لطفاً به خاطرات «چه» دست نزن

نه!

لطفاً به اسلحه‌ی کاغذیت دست نبر

- یالّا بگو!

   شرط می‌بندم که ندونی رئیس جمهور بعدی کیه؟

 

هزار و سیصد و هشتاد و هفت؛

پرده کنار رفت

بپر! بپر به روی صحنه و ...

                    بازی شروع شده است

بازیگر جدید!

آیینه از قصاب محله نمی‌گوید

چاقو که تیز شود

چه سیب و چه رگ!

البته زود است پشیمان شوی

                             اما

                             نمایش که شروع شود

                             درها را ... بسته‌اند

- یالّا بگو!

   شرط می‌بندم ندونی رئیس جمهور بعدی کیه؟

 

باید به خواب بزنی چشمانت را

رد شوی از دریای جدول این ... روزنامه با عکس‌های بزرگش

تو را ترسانده

چند آدم بزرگ

آن‌قدر ترسیده‌اند که صورتشان را قایم کرده‌اند

این دستمال‌ها برای گریه نیستند

بادبان‌هایی قدیمی‌اند که دریا به دریا به سطرها رسیده‌اند

هی!

نگو که واقعاً ... نفهمیدی ... دنیا دست کیست؟

بس کن! قایق‌ات را توی طشت بچرخان

                          پسرک کوچک شش ماهه!

- یالّا بگو!

   شرط می‌بندم ندونی رئیس جمهور بعدی کیه؟

 

... ایران که روی نقشه‌ی جغرافیا

- مثل خنده ای – کشیده شده تا لب‌های پایینی خزر!

تو خلیج را

با انگشت... هم می‌زنی

ماهی‌ها که قرمزند فارسی حرف می‌زنند

در تنگ بلور این خانه

عید نیامده؛ هوس سمنو نکن!

برف را که ندیدی دست به سکه نبر!

سبزه را به بره بده

بره‌های عروسکی

معمولاً برای اولین دندان

از خودشان حرف درمی‌آورند

مثل سرکه نجوشد دلت!

الهی ... الهی پیر شوی

                پیر شوی پسر!

- یالّا بگو!

   شرط می‌بندم ندونی رئیس جمهور بعدی کیه؟

 

البته گوشت گران است

دو برابر احترام به من

            که شاعرانه از بالای تاریخ

             پریده‌ام

             و تو

             بغلم کردی

«سبزی» همان قدر بلند است که ساختمان بانک‌ها

و ساعت باران

برای کشاورزان کم است

            که پشت میله‌های سوخته‌ی گندم

             دائم قدم می‌زنند

                   قدم می‌زنند

ساعتی خوش برای آینده

آشنایان مرده و زنده

خنده‌ام را به یاد تو مُردَم

عشق از اضطراب، شرمنده

- دالّی بگو!

   شرط می‌بندم ندونی رئیس جمهور آینده کیه؟

 

شلیک شد به آینه تا شناسنامه نپرسد کِی؟

شلیک شد حریره‌ی بادام به شیر خشک

شلیک شد عدس به شربت آهن

شلیک شد خدا به خودم

چشم‌هایت را ببند و روزنامه را ورق بزن در دهانت

همیشه خبرهای نخوانده می‌مانند روی فرش

تکه ای از صورت مردی که بلند می‌گوید: «الله اکبر»

و تو بیشتر

به «اندیشه» علاقمندی که تیترها را گلوله می‌کنی

شلیک می‌کنی به آن ردیف گنده از کتاب که ...

پدربزرگت دیشب به من گفت:

"اعتقادت را قوی کن!

حالا ... حالا ... تو سکاندار خانواده‌ ای."

- دالّی موشه!

   شرط می‌بندم ندونی رئیس جمهور آینده کیه؟

 

هوا گرفت و بارید

تو از باد چه می‌دانی وقتی لباس‌ها را

با خود می‌برد

پسرم!

فکر خودت باش

آینده هم رقصان است روی «سن»

نترس! بگو: «اوم»

ما حالا

از گفتن همین هم

در قلب های خود ... می‌ترسیم

و باور کن ... که نمی‌دانیم

رئیس جمهور بعدی

کدام چراغ را قرمز می‌کند

                       در این همه شاهراه!

اما به خاطر خدا بپیچ با ماشین اسباب بازی‌ات

ماشین‌های پلیس

آن‌قدرها هم سریع نیستند

من موشکی کاغذی می‌سازم و

                         تو سوارش می‌شوی

اما

به اسلحه‌ی کاغذیت دست نبر لطفاً!

ما

قبل از کشتن

          کشته شدیم!

با این همه شما ...

از فواره بالا برو اگر خواستی

حوض را دور بزن

سرود ملی را با «اوم اوم» بخوان

با شیر

زیر همین خورشید بازی کن

و به من بگو [حالا! لااقل حالا!]

که رئیس جمهور بعدی ...

-شرط می‌بندم که ندونی ... ندونی رئیس جمهور بعدی کیه؟

                                                                                            مهر 87


 
comment نظرات ()